هیچ چی...
هیچ چی... حالا دو سه ماهی میشه که اومدی بابایی.
هنوز همه چی گرونه.هنوز هیچی معلوم نیس.. هنوز اضافه حقوق مصوب سالانه مضحک بنظر میادو هنوز ترس از مکافات سرسال با صابخونه تنم رو میلرزونه..هنوز دلتنگی گاه و بیگاه ازپول نداشتن و مسافرت نرفتن و دوری رفقا و بدبختی لاعلاج فامیل و ....هستش.
به خدا وختی میخندی،دیگه برام مهم نیس که ام.اس هم گرفته باشم.همه ی دکترا برن به درک!
وختی که تو خوابت نگات میکنم، دنیا وایستاده.
با تو دنیا قشنگه.جیبم پر پوله ونفس میکشم.رفیق گلم دو سه ماهه که خوشبخت و خوش شانس و پولدارم!یک کم صبر کن مطلبو ارسال کنم،بعدش میام آروغتو بگیرم!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
